De droom van Pepijn

We lezen de leer-zelf-lezen-boekenserie Duik in de tijd van... graag met onze monstertjes. Het verhaal 'De droom van Pepijn' is geschreven door auteur Monique van der Zanden en de aantrekkelijke illustraties in dit boek zijn gemaakt door illustrator Helen van Vliet. De boeken zijn zo leuk omdat er mooie verhalen over de tijden van lang geleden in staan.

Er wordt ook uitgelegd hoe Nederland er in die tijd uitzag en hoe het leven van kinderen toen was. Rond de jaren 800 bestond de naam Nederland nog niet eens! Toen werd wat nu ons land is de Lage Landen genoemd. Wat volgens dit boek net zo goed de Lege Landen had kunnen zijn, omdat er nauwelijks idorpen, laat staan steden waren  in dit lege gebied.

Tot een jaar of zeven mochten kinderen spelen, daarna moesten ze 'helpen'. Want als je wilde eten moest je je eten zelf laten groeien. Meisjes hielpen moeder, leerden zo het huishouden en als ze twaalf jaar werden trouwden ze vaak al of ze wilden of niet. Jongens moesten een vak leren en soms werden ze weggeven aan een klooster. Dat gebeurde met Pepijn.

In dit boek lees je het verhaal over Pepijn's leven, dat niet meeviel, want alles draaide om de kerk en bidden. De dagindeling was strak en je moest je er dan ook exact aan houden. Het leven in deze tijd viel voor niemand mee, maar zeker niet voor kinderen. Maar je leest ook hoe sterk en slim de kinderen van toen al waren. Lees dit boek maar, het is echt heel mooi!

3 zacht schijnende sterren voor De droom van Pepijn, van onze jonge zelf-lezertjes en hun grote luisteraars!